حجتالاسلام و المسلمین ناصر رضایی از اساتید مدرسه علمیه امام حسن عسکری آمل در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره به پژوهشی درباره مجموعه رسالههای خطی علامه شریفالعلما مازندرانی، اظهار داشت: مجموعهای از رسالههای ایشان را که حدود ۶۰۰ تا ۷۰۰ صفحه است، برای نخستین بار تصحیح و تحقیق کردهام و به همراه یک رساله ۱۰۰ صفحهای در شرح زندگینامه، شاگردان، خانواده و آثار این عالم بزرگ، آماده چاپ است.
استاد حوزه علمیه مازندران افزود: علامه ملا محمد شریف بن حسن علی آملی (شریفالعلما) اصالتاً اهل آمل بود، اما در کربلا متولد شد و عمده تحصیلاتش را نزد سید علی طباطبایی، صاحب «ریاضالمسائل» گذراند. در آن دوران، کربلا بهدلیل حضور عالمانی مانند وحید بهبهانی و شیخ یوسف بحرانی، کانون اصلی علوم حوزوی و مرجعیت علمی جهان تشیع بود.
وی با بیان اینکه شهرت و مهارت علمی شریفالعلما به حدی بود که استادش، سید علی طباطبایی، پرسشهای علمی را به او ارجاع میداد، تصریح کرد: این امر باعث شد طلاب از نقاط مختلف، بهخصوص از ایران، برای تحصیل به کربلا و نزد شریفالعلما بیایند. تعداد شاگردان درس او گاه به بیش از هزار نفر میرسید که در میان آنان صدها مجتهد مسلم و بزرگانی مانند سیدالعلما مازندرانی، شیخ مرتضی انصاری و سید محمد شفیع جاپلقی بروجردی حضور داشتند.
حجتالاسلام و المسلمین رضایی درباره شیوه منحصر به فرد تدریس شریفالعلما ابراز کرد: روش ایشان به این شکل بود که پس از اتمام درس اصلی، سیدالعلما مازندرانی که از اعلم شاگردان بود، همان درس را با بیانی شیوا و دستهبندی جدید، برای بار دوم تقریر میکرد. سپس شاگردان در گروههای کوچکتر به مباحثه و تقریر مجدد میپرداختند. این شیوه آموزشی باعث میشد طلاب در مدت زمان کوتاهی به درجات عالی علمی برسند.
استاد مدارس علمیه شهرستان آمل با اشاره به جایگاه ویژه شریفالعلما نزد شیخ مرتضی انصاری گفت: شیخ انصاری در کتابهای «رسائل» و «مکاسب» خود، تنها از شریفالعلما با عنوان «استاد» یاد میکند و این نشاندهنده عظمت مقام علمی او است، حتی نقل است که پس از وفات صاحب جواهر، شیخ انصاری به دلیل احترام به علمی که برای سیدالعلما مازندرانی قائل بود، ابتدا از نوشتن رساله عملیه امتناع کرد.
حجتالاسلام و المسلمین رضایی با ردّ تصوّر رایج درباره کهنسالی شریفالعلما خاطرنشان کرد: برخلاف آنچه از لقب «العلما» برداشت میشود، ایشان در اوج شهرت و زمانی که آوازهاش تمام بلاد اسلامی را پر کرده بود، تنها بین ۲۰ تا ۳۰ سال سن داشت و در سن حدود ۴۰ سالگی به دلیل بیماری طاعون در کربلا درگذشت.
وی به آثار به جای مانده از شریفالعلما اشاره کرد و یادآور شد: ایشان به دلیل اشتغال به تدریس و تربیت شاگرد، کمتر دست به تألیف میبرد و به شاگردانش میگفت نوشتههای آنان از تقریرات درس، همان آثار او است، با این حال، هفت رساله خطی از وی باقی مانده که شامل سه رساله فقهی (در بیع مواطات، خیارات و بیع صرف) و چهار رساله اصولی و منطقی (از جمله «مقدمه واجب» و بحث «امرالآمر...») است که در پژوهش حاضر جمعآوری و تصحیح شدهاند.
استاد مدرسه علمیه امام حسن عسکری آمل، با اشاره به پروژه پژوهشی بعدی خود تصریح کرد: کار بعدی، تدوین تذکرهای مستند درباره علمای بزرگ مازندران، بهویژه در آمل، است که در سدههای نخستین اسلامی، پایهگذار گسترش اسلام راستین و معارف علوی در این منطقه بودند و آثاری از برخی از آنان در یمن نیز منتشر شده است.
انتهای پیام. /
نظر شما